ABAYI YAKMAK DEYİMİNİN ANLAMI VE HİKAYESİ

Eski zamanlarda yünler dövülür ve kalın ve kaba bir kumaş haline getirilirmiş. ”Aba” adı verilen bu kumaş insanı soğuğa karşı iyi korurmuş ve üstelik de ucuzmuş.

Tekke de dervişler ve medrese talebeleri bu kumaşı ısınmak için giyerlermiş. Soğuk bir kış günü dervişler abalarına sarılmış hocalarının etrafında toplanıp ders dinliyorlarmış. Hocanın etkili konuşması karşısında aşk ile hocalarını dinliyor, kendilerinden geçiyorlarmış.

Bütün dervişlerin pür dikkat hocalarını dinlerken ısınmak için yaktıkları ocaktan bir kıvılcım fırlamış ve sırtı dönük dervişin obasına yapışmış. Aba içten içe yanmaya başlamış ancak dervişin bundan haberi olmamış. Ne zaman ki ateş büyümüş o zaman dervişler farkedip ayağa kalkmışlar. Abayı Yaktın, Abayı yaktın diye bağırarak arkadaşlarına yardımcı olmaya çalışmışlar. Abayı Yakan derviş karlara koşarak karların üstüne ateşi söndürmüş.

O günden bugüne Abayı Yakmak Deyimi dillerde kalmış. İnsanın aşka dalıp dünyayı unuttuğu, kör kütük aşık olduğu durumlar için bu deyim kullanılır olmuş…

FOTOĞRAF: PİXABAY

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir