URANÜS HAKKINDA KEŞİFLER

Güneş Sisteminde bulunan bütün gezegenlerin keşfi yıllar aldı. Günümüzden 500 yıl öncesine kadar bazı gezegenleri varlığı bilinmiyordu. Güneş Sisteminin en soğuk gezegeni olan Uranüs ile ilgili keşifler de zaman aldı. Uranüs tam olarak keşfedilmeden önce gök bilimci John Flamsteed 34 Tauri adını verdiği Uranüs’ü yıldız kataloğuna eklemesiyle gezegen kayıtlara girmiş oldu. Ancak o dönemde Uranüs yıldız olarak biliniyordu. Uranüs ile ilgili bazı keşifler şu şekilde sıralanıyor;

URANÜS’ÜN KEŞFİ-1781

Alman asıllı İngiliz gök bilimci ve müzisyen olan William Herschel teleskopla inceleme yaparken yıldız veya kuyruklu yıldız sandığı bir cisim keşfetti. Araştırmaları sonucu cismin yörüngesini hesaplayarak yeni bir gezegen keşfettiği kanısına vardı. Uranüs’ü gezegen olarak keşfeden ilk insan olan Herschel daha sonra bu gezegenin uydularını da keşfedecekti.

URANÜS’ÜN İKİ UYDUSUNUN KEŞFİ-1787

Büyük bir teleskopla çalışan Herschel, Titania ve Oberon ile birlikte 4 sahte uydu keşfetti. Titania, Uranüs’ün en büyük, Güneş Sistemi’nin sekizinci en büyük uydusudur. Adını William Shakespeare’in A Midsummer Night’s Dream adlı oyununda perilerin kraliçesi olan Titania’dan alır. Oberon, Uranüs’ün önemli uydularının en dışta olanıdır. Ortalama 760 km çapıyla Uranüs’ün ikinci en büyük uydusudur.

Herschel bu uydularının yörüngelerinde dikkate alınması gerekecek kadar bir eğim olduğunu keşfetti. Bu durum aynı zamanda gezegenin eğimi hakkında da ipuçları veriyordu. Herschel’in kullandığı kadar güçlü teleskop kullanılmadığı için 50 yıl boyunca Uranüs ile ilgili gözlem yapılamadı.

URANÜS’ÜN HALKALARI-1977

Uranüs’ün halka yapısı 10 Mart 1977’de okyanus üzerinde uçan bir gözlem evinde çalışan James L. Elliot, Edward W. Dunham ve Jessica Mink tarafından keşfedildi. Satürn kadar görkemli bir halkaya sahip olmasa da Uranüs’ün de halkaları bulunur. Daha sonra 1978’de 9 halka tanımlandı. 1986 yılında ise bunlara Voyager 2 tarafından çekilen görüntüler sayesinde keşfedilen 2 halka daha eklendi. 

Son olarak 2003-2005 yılları arasında, Hubble Uzay Teleskobu’nun çektiği fotoğraflardan 2 dış halka daha bulundu. Toplam 13 halkadan en içteki 38 bin km, en dıştaki ise 98 bin km yarı çaplı. Uranüs’ün halkaları oldukça karanlık halkalar. Işığın ancak yüzde 2’sini yansıtıyorlar. Halkalar genel olarak organik madde içeren su buzundan oluşuyorlar.

KAYNAK: GEZEGENLER KİTABI(TÜBİTAK YAYINLARI), VİKİPEDİ FOTOĞRAF- PİXABAY

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir